| همافزایی انسان و هوش مصنوعی در محیط کار: بررسی تأثیر مهارتهای هوش مصنوعی بر رفاه کارکنان و تعامل کاری با نقش تیمسازی، تناسب تکلیف–فناوری و حمایت رهبری الکترونیک |
| کد مقاله : 1047-DATAGOV2024 |
| نویسندگان |
|
امیر محمد فرجی *1، علیرضا موغلی2 1دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت، تهران، ایران 2استاد تمام دانشگاه پیام نور،گروه مدیریت، تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| هدف پژوهش حاضر بررسی بررسی تاثیر مهارت های هوش مصنوعی بر رفاه کارکنان و تعامل کاری با نقش میانجی تیم سازی انسان_هوش مصنوعی ، تناسب تکلیف_فناوری و حمایت رهبری الکترونیک درک شده(مورد مطالعه شهرداری شیراز) میباشد. پژوهش حاضر به لحاظ هدف کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی میباشد. جامعه آماری این پژوهش کارشناسان شهرداری شیراز به تعداد 690 نفر است. با توجه به محدود بودن و مشخص بودن حجم نمونه از فرمول کوکران برای تعیین حجم نمونه استفاده میشود و 247 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. در این پژوهش برای گرد آوری داده های مورد نیاز تحقیق از ابزار پرسشنامه با طیف لیکرت استفاده گردیده است .برای سنجش مهارت های هوش مصنوعی از پرسش نامه چادوری و همکاران (2022) با 5 گویه ، تیم سازی انسان- هوش مصنوعی از پرسش نامه برت و همکاران. (2023) با 5 گویه،تناسب تکلیف- فناوری از پرسش نامه آیولیا و لین (2024) با 5 گویه، حمایت رهبری الکترونیک درک شده از پرسش نامه الیوسفی، آناند و دالماسو (۲۰۲۱) با 5 گویه ، رفاه کار با هوش مصنوعی با استفاده از 5 گویه، شامل 3 مورد از برتا، تاوش، پیفر و کلوگه (2023) در مورد تأثیر هوش مصنوعی بر رفاه، و 2 مورد اقتباس شده از مقیاس رفاه روانی دینر ، متناسب با زمینه هوش مصنوعی در محیط کار، ارزیابی شد. در نهایت، تعامل کاری با استفاده از 8 گویه از ماریکیان، پاپاگیانیدیس، رعنا، رنجان و مورگان (2022) استفاده می شود . |
| کلیدواژه ها |
| هوش مصنوعی، رفاه کارکنان، فناوری، رهبری الکترونیک |
| وضعیت: پذیرفته شده |
